Travma nedir?
Travma nedir?
Travma hakkında herkesin az ya da çok, doğru ya da yanlış bir fikri var, çünkü hepimizin hayatında yer eden ve yer ederken de bizi dönüştüren bir şey travma. Bazıları için ürkütücü bir kelime iken bazıları için ilişkilenmenin imkansız olduğu bir kavram.
Aslında her iki yaklaşımı da anlıyorum; eğer birşey elimizdeki avcumuzdaki yaşam gücünü silip süpürecek denli güçlüyse, evet korkutucu olması ve ondan uzak durmak istemem ya da onu yok saymam çok doğal; ne de olsa sahip olmam gereken bir işim, bakmam gereken bir çocuğum, ilgilenmem gereken ilişkilerim var şu hayatta. Eğer benden şimdi durup dururken travmalarımdan bahsetmemi isterseniz kusura bakmayın buna ne gücüm ne de zamanım var hem zaten ne gerek var ki ben onları çoook derinlere gömdüm gitti…
Evet travmalar çoğunlukla çoook derinlerde hatta öyle ki hatırlamıyoruz bile ne olmuştu. Ben şimdiye kadar bir kişinin bir terapiste şöyle bir taleple gittiğini ne duydum ne de gördüm, şu ya da bu yaşta başıma şöyle bir şey geldi ve o zamandan beri uykularım düzensiz, sindirim sistemim iyi çalışmıyor, yemek yemek ya zor geliyor ya da durduramıyorum, kronik kas ağrılarım var, bir de ufacık şeylere sanki biri bana saldırmış gibi patlıyorum, eşime, anama babama, çocuğuma gaddarca şeyler söylüyorum sonrasında aklım başıma gelince nasıl öyle şeyler söyleyebildiğime inanamıyorum, o ben değilim sanki…. Bana yardım edebilir misiniz?
Keşke böyle olsa, ama olmuyor ve onun yerine şöyle yapıyoruz; uyuyamıyoruz, alkol alıyoruz; sindirim sistemimiz düzgün çalışmıyor hap kullanıyoruz; kronik kas ağrılarımız var ona buna önümüze gelene yakınıp ağlıyoruz; yemek yemiyoruz eh zaten zayıflık en iyisi, ne ala; çok yemek yiyoruz, hayatımız boyunca o diyetten bu diyete sarılıyoruz, patlıyoruz patlamasına ama partnerimiz, çocuğumuz, anamız babamız hep yanlış şeyler söylüyor, yanlış davranıyor ve bizi hiiiiç mi hiç anlamıyorlar….
Sorun da hep dışarda çözüm de hep dışarda.
Acaba?
Hmmmm, bir bakalım; eğer temelde yapmak istediğimiz şey nasıl hissettiğimizi değiştirmek ise niye dışarıya bakalım? İçe dönmek, iç dünyaya bakmak gerekmez mi, çözüm yollarını görebilmek için…? Evet gerekir ve tam da yapılması gereken budur.
Ama zordur bu, çok zordur, çünkü travmatize olmuş kişi iç dünyasında neler olduğunu öğrenmekten korkar, haklı olarak!
O zaman yaşadığımız bu türden hislerin ki, listeyi biraz daha genişletmek çok zor değil sadece en temel olanlarına değinmek istedim, travmalarla güçlü bir ilişkisi olduğunu söyleyebiliriz.
Travmanın uzuuuun zaman önce başınıza gelmiş, bitmiş gitmiş ve hatta unutulmuş bir hikaye(ler) olduğu sanılsa da aslında travma ‘içinizdeki yaradır’. Travma başınıza her ne gelmişse sizin hala olay devam ediyor gibi hissetmenizdir; tacize mi uğradınız, şimdi tacize uğruyor gibi hissedersiniz, sevdiğiniz birini mi kaybettiniz, onu bugün yitirmiş gibi hissetmeye devam edersiniz, saldırıya mı uğradınız, şimdi saldırılıyor gibi hissedersiniz. Bu yüzden sert ve aşırı tepkiler verirsiniz, mesela biri omzunuza dokunduğunda yerinizden sıçrayacak kadar korkuya kapılmanız, yüksek ses veya gürültüye hiç mi hiç tahammülünüzün olmaması ya da eşiniz bulaşıkları yıkamadığında delirmeniz gibi… Sonra bir de çökkünlük gelir ardından, çaresizlik hissi, yaşam anlamını yitiriverir.
Travma zihni ve beyni yenilgiye uğratan, kişilik özelliklerinizi tahrip eden bir olaydır.
Travma geçmişte değildir, şu anda sinir sisteminizde ve dolayısıyla bedeninizde gerçekleşmektedir. Bedeniniz yaşadığınız dehşetin kalıntılarıyla doludur ve siz bu bedende yaşamaya devam edersiniz. Ve bu kalıntıları temizlemedikçe geçmişte sizi dehşete düşürmüş olayın üstesinden gelmek imkansızdır. Bedeninizi yaşadığınız bu deneyimden özgürleştirmeli ve ona sahip olmayı yeniden ögrenmelisiniz. Nasıl mı?
Bunu bir sonraki yazıda anlatacağım ama size bir ipucu: Hareket! Yani dans, yani yoga, yani tai chi, çigong… Uzak doğu dinlerinin binlerce yıldır yaptıkları pratiklerin sinir sistemini regüle etmek olduğunu anlıyorum, diğer dinlerde de durum benzer aslında; hareketin ritüellerin en önemli parçasını görüyorsunuz, bedeni kendini regüle etmesi için harekete geçirmek çok temel bir yol.
Travmanın beyni ve sinir sistemini nasıl etkilediği bedensel çalışmaların travma terapisinde neden çok fayda sağladığından bahsedeceğim bir sonraki yazımda buluşmak üzere…
Sevgiyle kalın.
...
...





